Ryszard Kaczorowski - nota biograficzna

Urodzony 26 listopada 1919 roku w Białymstoku

W sierpniu 1939 roku powołany został przez władze harcerskie na stanowisko zastępcy komendanta Pogotowia Harcerskiego w Białymstoku. W październiku 1939 roku, już pod okupacją sowiecką, Ryszard Kaczorowski działał w tajnym hufcu harcerskim, który w listopadzie tegoż roku wszedł w skład Szarych Szeregów.

W styczniu 1940 roku został hufcowym Szarych Szeregów i jednocześnie zastępcą komendanta Chorągwi oraz łącznikiem między Szarymi Szeregami, a komendantem Związku Walki Zbrojnej; w czerwcu tegoż roku został komendantem Chorągwi Szarych Szeregów.

Działalność konspiracyjna prowadzona przez Ryszarda Kaczorowskiego spowodowała, że 17 lipca 1940 roku został aresztowany przez NKWD, osadzony w więzieniu, najpierw w Białymstoku, a później w Mińsku, następnie zaś skazany 1 lutego 1941 roku przez Najwyższy Sąd Sowieckiej Republiki Białoruskiej na karę śmierci. W dniu 10 maja tegoż roku wyrok śmierci zmieniono na 10 lat łagrów, czyli na karę śmierci powolnej. Zesłany do odbycia kary na Kołymę, w katorżniczych warunkach pracował do marca 1942 roku.

Zwolniony z łagru w marcu 1942 roku, niezwłocznie wstąpił do armii tworzonej przez generała Andersa i odtąd związał swój los z losami tej armii, jako żołnierz II Korpusu w batalionie łączności 3. Dywizji Strzelców Karpackich odbył całą kampanię włoską.

Po wojnie pozostał w Anglii. W Londynie ukończył Szkołę Handlu Zagranicznego, a następnie podjął pracę w przemyśle.

Od 1949 roku był członkiem Głównej Kwatery Związku Harcerstwa Polskiego, a w latach 1955-1967 sprawował funkcję naczelnika Związku. W roku 1967 został wybrany na przewodniczącego ZHP.

Działalność społeczna Ryszarda Kaczorowskiego była wysoko ceniona przez Polaków przebywających na Obczyźnie, toteż został on powołany w skład Rady Narodowej, Rady Koordynacji Polonii Wolnego Świata, Rady Funduszu Pomocy Krajowi, Rady Polskiej Macierzy Szkolnej oraz Rady Instytutu Polskiego Akcji Katolickiej. Z czasem działalność ta przeniosła się na pole polityczne.

W marcu 1986 roku Ryszard Kaczorowski wszedł do Rządu RP na Uchodźstwie - w gabinecie prof. E. Szczepanika był ministrem do spraw krajowych. W styczniu 1988 roku prezydent Kazimierz Sabbat wyznaczył go na swojego następcę. W lipcu 1989 roku Ryszard Kaczorowski objął urząd Prezydenta RP na Uchodźstwie jako szósty z prezydentów reprezentujących ciągłość władzy suwerennej II Rzeczypospolitej.

W Polsce dokonywał się właśnie przełom polityczny. Na barki Prezydenta Kaczorowskiego spłynęła więc misja dziejowa godnego połączenia emigracyjnego nurtu wolnościowego z nurtem krajowym. Dotrzymał wierności deklaracji Prezydenta RP Władysława Raczkiewicza, że "urząd Prezydenta RP złoży w ręce zastępcy powołanego przez Naród w wolnych od wszelkiego przymusu i groźby demokratycznych wyborach".

Ryszard Kaczorowski z tytułu pełnionej funkcji Wielkiego Mistrza Orderu Orła Białego i Orderu Odrodzenia Polski jest kawalerem tych orderów. Ojciec Święty Jan Paweł II nadał mu Wielki Krzyż Orderu Piano, a królowa Elżbieta II Wielki Krzyż Rycerski Najznakomitszego Zakonu św. Michała i św. Jerzego. Jest także posiadaczem Krzyża Franciszkańskiego, Krzyża Armii Krajowej, Krzyża Monte Cassino, Krzyża Więźnia Politycznego i wielu innych odznaczeń. Uhonorowany Medalem Konfederacji Jasnogórskiej, należy do grona Przyjaciół Jasnej Góry.

Prezydent Ryszard Kaczorowski został obdarzony honorowym obywatelstwem 30 miast m.in. Białegostoku, Częstochowy, Drzewicy, Gdyni, Krakowa, Krosna, Lublina, Łukowa, Mińska Mazowieckiego, Opalenicy Wielkopolskiej, Opola, Ostrołęki, Piastowa, Polic, Rzeszowa, Sochaczewa, Supraśla, Zielonej Góry, Warszawy, Zakopanego. Jest także doktorem honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego, Akademii Medycznej w Białymstoku, Uniwersytetu Opolskiego i Uniwersytetu w Białymstoku. Jest przewodniczącym Rady Dziedzictwa Archiwalnego w Warszawie, członkiem Rady Pamięci Walki i Męczeństwa w Warszawie, honorowym członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Białostoczan oraz innych stowarzyszeń i organizacji, a także patronem (i członkiem Rady) Fundacji Ochrony Zabytków Militarnych pod auspicjami Polskiego Towarzystwa Historycznego w Wielkiej Brytanii oraz Polonia Aid Foundation Trust w Londynie.

O swoim rodzinnym mieście mówił: "Czuję, że tak jak dawniej kocham Białystok, jestem wdzięczny temu miastu, że od najmłodszych lat mego życia, jego wpływ, jego społeczna atmosfera i jego klimat wychowawczy zezwoliły mi w okresie szczęśliwego dzieciństwa i w tak ważnych latach mojej młodości skrystalizować mój charakter. Wiele zawdzięczam tej ziemi. I szybciej bije mi serce na białostockich Plantach".

Ojciec Święty Jan Paweł II w czerwcu 1991 roku, podczas wizyty w Białymstoku, powiedział do Prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego: "Proszę przekazać Rządowi w Londynie podziękowania za przechowanie suwerenności Rzeczypospolitej".